انّ رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم صلّى يوما بأصحابه صلاة الظهر و انصرف هو و أصحابه فلم يبق في المسجد غير عليّ قائما يصلّي بين الظهر و العصر إذ دخل المسجد فقير من فقراء المسلمين فلم ير في المسجد أحدا خلا عليّا فأقبل نحوه فقال : يا وليّ اللّه بالذي يصلى له أن تتصدّق عليّ بما أمكنك . و له خاتم عقيق يماني أحمر كان يلبسه في الصلاة في يمينه فمدّ يده فوضعها على ظهره و أشار إلى السائل بنزعه ، فنزعه و دعا له ، و مضى و هبط جبرئيل فقال النبي ( ص ) لعليّ : لقد باهى اللّه بك ملائكته اليوم ، اقرأ ( إنّما وليّكم اللّه و رسوله ) . ابن عباس گفت : « انما وليكم اللّه و رسوله » يعنى ياور شما خدا و پيامبر او محمد ( ص ) است ، سپس فرمود : « و الذين آمنوا » از ميان مؤمنان علىّ بن ابى طالب ( ع ) را برگزيد و گفت : « الذين يقيمون الصلاة » يعنى وضوء و قرائت و ركوع و سجود و خشوع آن را در اوقات آن كامل مىكنند « و يؤتون الزكوة و هم راكعون » و اين مربوط به اين جريان است كه روزى پيامبر با اصحاب خود نماز ظهر را خواند و او و اصحابش رفتند و در مسجد كسى جز على نماند كه ميان ظهر و عصر نماز مىخواند ، در اين هنگام فقيرى از فقراى مسلمانان به مسجد وارد شد و در مسجد جز على كسى را نديد ، پس به طرف او آمد و گفت : اى ولىّ خدا تو را سوگند به كسى كه به او نماز خوانده مىشود ، آن مقدار كه در توان دارى مرا صدقه بده ، على كه يك انگشتر عقيق يمنى سرخ داشت و آن را در وقت نماز به دست راست خود مىكرد ، دستش را دراز كرد و آن را بر پشت خود نهاد و به سائل اشاره كرد كه آن را در آورد و او انگشتر را در آورد و به على دعا كرد و رفت . جبرئيل نازل شد . پيامبر به على گفت : همانا امروز خداوند به وسيلهء تو بر فرشتگانش مباهات كرد ، بخوان : « انما وليكم اللّه و رسوله » . 222 - عن أنس : إن سائلا أتى المسجد و هو يقول : من يقرض الوفيّ المليّ ؟ و علي عليه السلام راكع يقول بيده خلفه للسائل أي اخلع الخاتم من يدي . فقال رسول اللّه ( ص ) : يا عمر وجبت . قال : بأبي و أمي يا رسول اللّه ما وجبت ؟ قال :